Mařenice » Historia gminy

Obecní úřad



Historia gminy

Historia gminy Mařenice

Początki miejscowości sięgają do XII i XIII wieku, gdy był zasiedlany Cvikov, pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1372 roku i wiąże się ze szlakiem handlowym prowadzącym do Żytawy. Miejscowość należała do panów z Milštejna i w XIV wieku Mařenice były już parafią, ponieważ Jindřich Berka z Milštejna mianował tu proboszcza. Gdzie wtedy stał kościół, nie wiadomo. Jaroslav zwany Dubský, w czasie wojen husyckich pozostał wierny cesarzowi i przystąpił do Związku Sześciu Miast po stronie niemieckiej. Przed presją husytów uciekł do Zgorzelca i stąd uczestniczył w walkach przeciwko nim. Po klęsce husytów został właścicielem Českiej Lípy, dokąd przeniósł się w 1444 roku. W 1532 roku posiadłość, a tym samym także miejscowość, przypadła szlachcie z Zákup. W 1612 roku dobra Berków przeszły w posiadanie Jana Novohradkiego von Kolovrat. Po jego śmierci w 1632 roku wdowa ponownie wyszła za mąż, za księcia Henryka Juliana z Saksonii Brunberg. Jego syn był bardzo postępowy, zlecił wybudowanie dwóch hut szkła na Juliovce i w Mařenicach (na Samotách). Jego córka Franciszka (po drugim mężu von Toskana), odznaczająca się wielką pobożnością, zleciła wybitnemu budowniczemu Octavio Borggio z Litoměřic wybudowanie w Mařenicach kościoła. Mówi się, że księżna wybrała Mařenice na miejsce pielgrzymkowe w intencji ochrony katolicyzmu przed protestantyzmem, ale gdy pierwszy raz jechała z Cvikova i nie widziała drugiej wieży, przeniosła miejsce pielgrzymkowe do Polički.
Jej dziedziczka, Anna Karolina, w 1743 roku została spalona na stosie z powodu posądzenia o współpracę z wrogiem. Majątek przypadł wówczas Habsburgom, a zarządzał nim hrabia Chotek. Możliwe, że w powstaniu chłopskim w 1775 roku uczestniczyli także chłopi z Mařenic. Kolejnym właścicielem była Maria Luiza, żona Napoleona, ale syn, dziedzic majątku, zmarł i w ten sposób znowu wszystko przypadło Habsburgom. W okresie międzywojennym (tzw. pierwszej republiki) miejscowość rozrosła się nie tylko pod względem liczby mieszkańców, ale też zakresu usług. W miejscowości były dwa sklepy, cukiernia, rzeźnik, kilka karczm, dentysta, wiejski bank spółdzielczy, sklep z tekstyliami, kuźnia, drogeria, tartak, młyny, a także posterunek żandarmerii, warsztat stolarski i poczta.
Gmina miała charakter rolniczy, ale to nie wystarczało do utrzymania wszystkich mieszkańców, dlatego niektórzy jeździli do pracy do Cvikova, Oberstdorfu, Żytawy, Varnsdorfu czy Liberca. Jako środek transportu wykorzystywali przeważnie rowery. Chałupniczo wytwarzano sztuczne kwiaty, pochodnie, wyplatano kapelusze słomkowe, sprzedawano snopki, piasek do mycia, szlifowano korale (tę pracę wykonywały także dzieci).
Wodociąg poprowadzono w 1910 roku. W 1989 roku zbudowano nowe źródło w Horní Světlej, które jest wystarczająco wydajne, aby pokryć zwiększone zużycie wody pitnej spowodowane rozwojem turystyki.

Prąd doprowadzono do Mařenic w 1922 roku, co kosztowało gminę 80 tysięcy koron czeskich. W 1928 roku prąd popłynął też do Čtyřdomí – za 30 tysięcy koron. Poczta zaczęła działać w Mařenicach w 1894 roku, najpierw doręczanie listów, a od 1933 roku także telefon i telegraf. W Mařenicach mieści się placówka dla osób z upośledzeniem umysłowym, dawniej dom starców. W tym miejscu w latach 1826 – 1830 była mała przędzalnia. Po pożarze, w latach 1840 – 1878 działał tu zakład ślusarski, a w latach 1903 – 1905 – krawiectwo. W 1915 roku wytwarzano tutaj ładownice. W 1924 roku w obiekcie urządzono garbarnię, a jesienią kupił go Cvikov i zlecił utworzenie tu przytułku dla biednych, który został otwarty 1.12.1928 roku.